31 januari ‘07

Vandaag hebben we technieken geleerd om stof te binden voor shibori. Heel handig als je deze kent. Dan gaat het toch al iets sneller dan enkel met een fijne draad. En hebben we ook geleerd welke draad het beste is en waarom. Ik vind het heel interessant om al deze dingen over textiel te weten te komen. Ik heb het gevoel dat mijn honger naar kennis over textiel hier zeker gelest zal worden.
Straks ga ik naar een afscheidsfeestje van de Spaanse Barbara en de Oostenrijkse Rob, die gaan al naar huis, maar ze zijn hier dan ook al van in september. Kga hen toch wel missen. Maar ja het leven gaat voort he.

30 januari ‘07

Deze middag ben ik eindelijk gaan schaatsen. Maisa heeft me vergezeld. Ze heeft me onder andere geleerd achteruit te schaatsen. Het lukt al een beetje, maar ik zal nog veel moeten oefenen, maar weldra gaan we weer. Het was heel koud, volgende keer kleed ik me warmer. Het was ongeveer min tien graden. Om de vijftien minuten moesten we binnen gaan zitten, omdat onze voeten zo aan het bevriezen waren en onze benen ook. Maar na een lekkere kop thee warm je snel weer op.

28 januari ‘07

Ik dacht: dit wordt vandaag weer zo’n luie zondag dat ik de hele dag binnenblijf om te werken voor school. Maar voor ik dit goed en wel kon denken rinkelde de bel. Het was inderdaad prachtig weer en mijn buurmeisje Elena vroeg of ik geen zin had in een wandeling. Ik doe niet liever dan gaan wandelen in de sneeuw. Hakovuori, een bos achter Visamäki, waar ik woon, lag te pronken voor onze ogen in de stralende sneeuw. Blauwe hemel en een lage zon. Nu snap ik de andere mensen die een zonnebril droegen.
In het begin bleven we nog mooi op het paadje. Maar na een tijdje wilden we toch wat avontuurlijker doen. Dus we verlieten het pad en gingen de bossen in. We oriënteerden ons op het meer, maar door de bomen zagen we toch het bos niet meer. We wisten niet meer goed waar heen en we waren al zo lang aan het wandelen. We besloten dan maar de achtertuin van iemand te nemen, liepen naar de weg terug, die doodliep. En zijn uiteindelijk helemaal de weg teruggegaan die we in het heengaan hadden genomen. Van al dat wandelen, die zuurstof en de kou, word je toch gauw moe. We hebben ons dan maar verwend met lekkere warme thee en Finse soep.

27 januari ’07

Na een rustig dagje in huis ben ik samen met Carolina en Anne-Marie, beiden uit Finland, het nachtleven ingewandeld. We wilden samen gaan folkdansen. En blijkbaar is dat niet zo in trek bij de jongelui, dus meer sympathisanten vonden we niet.
Na een verfrissende wandeling door wind en sneeuw kwamen we toe in de Kolibri. Meteen moest ik zo denken aan van die oude films zoals Grease met roze, paars, goud en discoballen. Maar we waren nog te vroeg voor het optreden van de band, dus zijn we eerst nog een pint gaan pakken. Ik ben voor de peary of zoiets gegaan, want bier is toch mijn ding niet. We zijn daar dan de andere exchange students tegengekomen en nog een Finse jongen, Tero. Deze laatste hebben we nog kunnen overtuigen om met ons mee te gaan folken. Hadden we toch al één jongen aan onze zijde.
De folk is heel anders dan de boombals, folkroddelsbals en dergelijke die we gewoon zijn in ons Belgisch landje. Het was eigenlijk geen folk, maar het was wel heel fijn en grappig. Het was een bandje dat ook toffe rock’n roll muziek speelde.
We moesten onze loep boven halen om mensen van onze leeftijdscategorie te vinden. Dus Tero had zijn handen vol met ons drie. En blijkbaar moet je uit beleefdheid altijd twee dansjes met een zelfde persoon dansen. Hier heb ik soms een foutje begaan, maar dit wist ik toen nog niet. Vandaar dat ze me er even op gewezen hebben. Ambetant als sommigen je arm bijna uit de kom dansen. En al die oudere mensen spreken amper een woord Engels en de meesten zijn dan nog zat ook, waardoor het beetje Engels nog rampzaliger wordt. Maar het was genieten, ik denk dat ik wel nog eens terug zal gaan.

24 januari ’07

Vandaag hebben we leren wol kleuren. Dat kleuren is allemaal nog niet zo simpel hoor. Voor het eerst in mijn leven komt de leerstof, die we in het lager moesten leren omtrent liters en milliliters en grammen, van pas. Allemaal poederkes wegen tot op de milligram, je verhoudingen berekenen voor het juiste kleur, dan heel veel wachten en op het juiste tempo je water verwarmen tot een bepaald aantal graden en dan weer juist afkoelen. Dit opwarmen moet allemaal op het juiste tempo, omdat bij extreme verwarming en afkoeling je wol anders gaat vilten. En bij garens die we nog willen gebruiken is dat natuurlijk niet gewenst.
Na acht uur en een half kleuren was ik doodmoe dus dan heb ik maar een tukje gedaan tot zes uur. Want dan stond Hashim aan mijn deur met computerproblemen. Blijkbaar ben ik mij hier aan het opwerken tot computergenie. Maar voor mij zijn de dingen soms nog moeilijker dan voor hen, want zij kennen meestal beter Engels dan ik. Ze zijn waarschijnlijk soms te lui om zelf na te denken, dus dan bellen ze maar mij uit mijn bed. Hashim is trouwens die Afrikaan die ik Aisha genoemd had, maar dat was dus mis, bij deze is dat opgehelderd.
Om zeven uur moest ik dan op een meeting zijn voor allemaal exchange students. Maar ze hadden er blijkbaar niet zo veel uitgenodigd, ik heb de meeste moeten uitnodigen, voor de rest waren er heel veel Finnen, maar deze keer deden ze veel moeite om Engels te spreken. Ik vond het wel gezellig. Ze gaan activiteiten organiseren zodat alle exchange studenten elkaar beter leren kennen. Hoewel ik de meeste al ken, maar dan ga ik voor de activiteiten en voor de fun. Volgende week zouden we misschien gaan schaatsen, hopelijk, als het niet te koud is. Dat wil zeggen warmer dan min 15, nu is het min13. Dus fingers crossed. Ze zouden hier trouwens schaatsen verkopen in tweedehandswinkels voor minder dan tien euro. Dus voor degenen die afkomen, misschien kunnen we dan eens gaan schaatsen.
Na de meeting ben ik dan naar Barbara en Lesleys geweest. Na wat lekkere sangria of zo, één of ander zwart drankje dat naar pure pastis smaakt en enkele lekkere hapjes zijn we dan naar Rock town afgezakt. Deze keer met acht in de auto, krap maar we zijn er geraakt. In den beginne was het wat saai, maar uiteindelijk hebben we ons dan met zijn allen toch op de dansvloer gewaagd en het was zaaaaaaaaaalig. Heel leuke muziek, beetje metal, rock, rock’n roll en wat hits van het moment.
Na een mini sneeuwgevecht zijn we allen onder de wol gekropen.

Verjaardagsfeestje

22 januari ’07

Hieperdepiep hoeraaaaaaaaaaaaaa!!!
Vandaag was het dus mijn verjaardag. 21 winters oud. De dag zelf was op het gemakjes. Nog eens naar de laatste solden geweest in de H&M, jaja die hebben we hier ook, voor wat extra layers, want nu begint het echt koud te worden, ’s nachts min 22 graden, overdag rond de min 17 graden denk ik. Maar het valt allemaal goed mee. Iedereen is hier ook wel een vallingstje aant opdoen, inclusief ik. Tzal de combinatie van die extreem koude temperaturen zijn met die warme.
Van mijn zusje had ik hele leuke cadeautjes gehad, die de avond nog perfecter maakten. Ik heb de keuken met haar slinger en haar ballonnen versierd. Wat kaarsjes aangestoken en dan begon de bel steeds maar te rinkelen. We zaten met zo’n dertien man in ons keukentje. We hadden maar zes stoelen, gelukkig konden we er nog twee van mijn buurmeisje Elena lenen. Twas heel gezellig met zo twee mensen op een stoel zitten. En de glazen moesten we ook elk op zijn beurt gebruiken, want daar hadden we er ook niet genoeg van. Maar dit alles versterkte het groepsgevoel. De tijd vloog voorbij en we moesten nog gaan eten. We zijn dan maar met zevenen, want de rest had al gegeten, in een autootje gekropen richting het Mexicaanse restaurant. Twas super lekker. Tortilla’s en borden met vulling, zodat je zelf je tortilla’s kon klaar maken. Echt verrukkelijk. Een heerlijke verjaardag hier in Finland!! Jammer dat jullie er niet bijwaren, jullie gingen het ook tof gevonden hebben.